.::::::::::::::( نامه های عاشق ):::::

بزرگترین معادله ی دو طرفه ی جهان:

خدا هست <=> خوبی هست

از چی غمگینی؟! اشتباه کردی؟ گناه کردی؟!

عاشق نیستی؟! خوشگل نیستی؟! کسی دیگه بهت نگاه نمیکنه؟! کسی بهت محل نمیده؟!

دیر به دیر بهت احترام میگذارند؟! سرت رو تنت زیادیه؟!

اما بدون فقط یک هنر داری؟! هنوز احساس میکنی که می تونی دوست داشته بشی

جنون و عشق
تا دیروز به دیگران می خندیدم، عشق را به سخره می گرفتم، غرورم معشوقه بت وجودم بود. امروز به من خندید. غرورم را به سخره گرفت و معشوقه ام شد. تا دیروز هیچ مهری بر دل سردم نمی تابید. هیچ گرمایی از من همرهانم را نمی تابید. تا دیروز نگاهم فریفته ی هیچ زیبائی ای نمی شد. حواسم، شاید هوسم هیچ جا نبود جز در مغزم. امروز چشم هایش پنجره ی مغزم را بست. پنجره ای که یارای بستنش را در کسی نبود. خود نیز از بستنش عاجز بودم با نگاهش بسته شد. بسته نشد! فرو ریخت.
امروز مجنون داستان ها شدم. امروز مجنون گریزان پایی شدم که تا دیروز از من امروزم می گریخت. تا دیروز بیزار از من امروز بودم. تا دیروز همه چی بودم غیر از امروزم. تا دیروز شاعر نبودم، عاقل بودم. عاشق نبودم ناطق بودم. امروز عاشق شدم. در چند ثانیه! دیروز هر جمله را صد جمله پاسخ بود. امروز یک جمله را یک کلمه افسوس!!!
تا دیروز از قلم بیزار، از نوشتن گریزان امروز می نویسم برای هیچ کس. می نویسم برای خود مجنونم.
من قوی بودم. کدام کوه کندنی می توانست مرا بیش از درنگی در خود واگذارد؟
کدام ضربت، کدام هیبت، کدام غریو، کدام ترس، کدام هیجان مرا؟! من ثابت قدم راست قامت مغرور بی ایمان را ذره ای می لرزاند؟!!!
منم آن خموده قامت، پای لرزان، شکسته دل مسلمان که لرزشم را امانی نیست.

از آن نگاه ، از آن ساعت انسان ساز، از آن لحظه ی شیرین فرهاد ساعت ها می گذرد. آنقدر زیاد که گویی سالها!!! من هنوز در آرزوی آن نگاهم. آن چشم ها.
کاش آسمان تیره ی شب را ستاره ای بود که چشم های تو را به من ربط دهد.
کاش باد صبایی بود! کاش پری زیرک بازیگوشی بود که با سحر اندک و یک لرزش کوچک بر چوب افسون گریش می ساخت قصه ما را داستان شاه و پریان!!!

در من نه غنایی هست که با آن عشق خرم و نه غروری که با آن مغرور شب های آتی را صبح کنم.
من سائلم، سائل عشق تو
چه تفاوت دارد که تو چه می اندیشی؟!!! تو نه آن یار منی.
من برای آنکس می نویسم که نگاهش هفته ها در من خستگی را گذارد.
تپشم داد. قلبم را فشرد.
به من عشق آموخت.
من جاهل ، مغرور، قدرتمند را.
عاشق، مسلم ، تارک دنیا کرد.

11:35 PM
10 Nouruz 1387